Het verschil tussen noh en kabuki in één zin
In het noh speelt de hoofdrol in de meeste gevallen met een masker op. Het kabuki bouwt zijn personages niet op die manier: de acteur maakt zijn gezicht op en dat gezicht blijft zichtbaar.
Dat is geen detail van de aankleding, het bepaalt hoe beide vormen werken. Een noh-masker is een gesneden voorwerp dat een personage vastlegt en dat pas gaat leven door de houding van de acteur. Kabuki-schmink zit op de huid en beweegt mee met elke spiertrekking. Nogaku, de verzamelnaam voor noh en kyogen, en kabuki staan allebei sinds 2008 op de representatieve lijst van het immaterieel cultureel erfgoed van UNESCO. Nogaku werd in 2001 uitgeroepen tot meesterwerk, kabuki in 2005.
Noh en kabuki naast elkaar
| Criterium | Noh | Kabuki |
|---|---|---|
| Gezicht van de acteur | In de meeste gevallen bedekt bij de hoofdrol | Zichtbaar, omgevormd met schmink |
| Voorwerp of schmink | Omote, van hout, gesneden en beschilderd | Geen masker, wel schminktypes waaronder kumadori |
| Speelstijl | Geen regisseur, acteurs kiezen binnen de conventies hun kostuum en masker, sober decor | Mie-poses, hanamichi, draaitoneel, bliksemsnelle kostuumwisselingen, kabels |
| Historische opbouw | Oorsprong tot in de 8e eeuw, toen sangaku vanuit China naar Japan kwam, hoogtepunt in de 14e en 15e eeuw | Ontstaan in de Edoperiode, begin 17e eeuw, populair bij de stadsbevolking |
| Namen die vallen | Kan'ami en Zeami, die van sarugaku een complex en verfijnd genre maakten | Ichikawa Danjuro I, aan wie het begin van kumadori wordt toegeschreven |
| Veelgemaakte fout | Denken dat het hannya-masker bij kabuki hoort | Het woord kabuki-masker gebruiken voor een voorwerp |
Nogaku heette tot de Edoperiode, dus tot de 17e eeuw, sarugaku. Kan'ami en Zeami hebben van die oudere vorm een complex en verfijnd genre gemaakt, en Zeami wordt in verband gebracht met het Muromachi-shogunaat. Die twee namen komen van het Japan Arts Council, niet uit het UNESCO-dossier.
Wat is een noh-masker precies?
Een noh-masker heet in het Japans omote. Hetzelfde woord geldt voor de maskers van het kyogen, de tweede vorm binnen nogaku. Het masker opzetten heet tsukeru of kakeru. De Franstalige pagina van het Japan Arts Council schrijft op die plek tsukuru, de Engelstalige schrijft tsukeru. Tsukeru is de juiste vorm.
De maskers zijn van hout. Ze worden gesneden en daarna beschilderd. Er bestaan tientallen types, geordend naar de rol, het geslacht en de leeftijd van het personage. Welk masker op het toneel komt, hangt af van het stuk en van de stijl van de voorstelling.
Het Japan Arts Council noemt zes categorieën:
- maskers voor Okina
- maskers van oude mannen
- demonenmaskers
- mannenmaskers
- vrouwenmaskers
- maskers van wraakzuchtige geesten
Die zes categorieën zijn de enige indeling die deze bron geeft. Wie op een verkooppagina leest over "de vier grote familie van noh-maskers" of over een categorie die hier niet staat, leest een verzinsel.
Wie draagt er in het noh een masker en wie niet?
Niet iedereen op het toneel. De Engelstalige bron van het Japan Arts Council is op dit punt het duidelijkst: in het noh speelt het hoofdpersonage in de meeste gevallen met een masker. Andere rollen spelen met onbedekt gezicht. In het kyogen gebruiken acteurs soms een masker, afhankelijk van de rol, en zeldzamer dan in het noh.
Er komt geen regisseur aan te pas. Anders dan bij kabuki en bij hedendaags theater worden voorstellingen van nogaku niet door een regisseur geleid. De acteurs kiezen zelf, binnen de grenzen van de conventies, het kostuum en het masker van hun personage. Het decor blijft sober, zonder groot toneelbeeld en zonder achterdoek. Alles wat het publiek te zien krijgt, komt van de speler, het masker en het kostuum.
Waarom lijkt een noh-masker van uitdrukking te veranderen?
Het masker zelf beweegt niet. De omstandigheden waaronder je het ziet, veranderen wel. Het Japan Arts Council formuleert het zo: de maskers van nogaku kunnen een oneindig aantal uitdrukkingen weergeven, afhankelijk van de bewegingen van de acteurs, van de hoek waaronder de toeschouwer het masker ziet en van het spel van licht en schaduw.
Drie factoren dus: de beweging van de speler, de kijkhoek en het licht. Dat is ook de reden waarom een foto van een noh-masker altijd tekortschiet. Een foto legt één hoek en één belichting vast, en precies daar zit de werking van het voorwerp.
Wat gebruikt kabuki in plaats van een masker?
Kabuki is ontstaan in de Edoperiode, aan het begin van de 17e eeuw, en was vooral populair bij de stadsbevolking. Er wordt gezegd dat het begon als een dansvorm die kabuki-odori heette, wild en vreemd dansen, en die ongeveer vierhonderd jaar geleden populair was. In het begin speelden mannen en vrouwen. Later bleven alleen mannelijke acteurs over.
Die keuze verklaart een groot deel van de speelstijl. Acteurs vertolken alle rollen: onnagata zijn gespecialiseerd in vrouwenrollen, tachiyaku spelen mannenrollen. Twee andere grote types zijn aragoto, de ruwe stijl, en wagoto, de zachte stijl.
Kabuki combineert theater, muziek en dans. Het Japan Arts Council noemt een reeks middelen die op het toneel gebruikt worden:
- mie, poses waarbij de acteur volledig stilvalt
- kumadori-schmink, die emoties uitvergroot
- kostuumwisselingen die in een oogwenk gebeuren
- kabels waarmee acteurs worden opgetild
- een draaitoneel
- de hanamichi, een loopbrug die dwars door het publiek loopt
Nergens in die reeks staat een masker. Het gezicht van de kabuki-acteur blijft zichtbaar en wordt door schmink omgevormd. Geen enkele primaire bron beschrijft een kabuki-masker als categorie van voorwerpen.
Is kumadori hetzelfde als kabuki-schmink?
Nee. Kabuki-schmink kent verschillende vaste types, en kumadori is er daar één van, het opvallendste. De schmink dient om de persoonlijkheid en de status van het personage te tonen.
De acteur bedekt eerst zijn hele gezicht met een grondkleur. Wit voor een goed personage of iemand van hoge status. Een tint die tegen theebruin aan ligt voor gewone mensen en voor schurken. Rood voor de ondergeschikte van een schurk. Die schmink aanbrengen heet kao o suru, het gezicht maken.
Daarbovenop komt bij kumadori het lijnenwerk. De acteur trekt met een penseel lijnen over de grondkleur en vervaagt vervolgens één kant met de vinger. In het Japans zegt men niet dat men de kuma schildert, maar dat men hem neemt of trekt, toru. Kuma duidt de grens aan tussen licht en schaduw, en geeft op overdreven wijze de bloedvaten en de spieren weer. Er wordt gezegd dat kumadori is begonnen bij Ichikawa Danjuro I, die de krachtige aragoto-stijl heeft gevormd.
De kleuren dragen betekenis:
- beniguma, karmijnrood: rechtvaardigheidsgevoel, moed, heetgebakerde jeugd
- aiguma, indigoblauw: schurkerij van grote schaal of een wraakzuchtige geest
- chaguma, lichtbruin: reuzen en geesten
Er bestaan ook talrijke manieren om de kuma te trekken. Wie kumadori als één vast patroon voorstelt, vereenvoudigt te veel.
Is het hannya-masker noh of kabuki?
Het hannya-masker is een type noh-masker. Het valt binnen het repertoire onder de maskers van demonen en wraakzuchtige geesten. Het stelt een vrouwelijke figuur voor die door jaloezie, lijden en woede is veranderd.
Een hannya een kabuki-masker noemen is dus twee keer fout: kabuki werkt niet met maskers, en het voorwerp zelf hoort bij het noh. Wie de figuur zelf wil begrijpen, leest beter het artikel over de betekenis van het hannya-masker, waar de vorm en de symboliek uitgebreider aan bod komen.
Waarom hoor je overal "kabukimasker"?
De uitdrukking circuleert om drie redenen. Webshops gebruiken hem als etiket voor alles wat Japans en theatraal oogt. Beeldbanken labelen er foto's mee van geschminkte acteurs en van houten maskers door elkaar. In de tatoeagewereld wordt hij gebruikt voor motieven die in werkelijkheid uit de folklore komen.
De term is handig en fout tegelijk. Twee vervangwoorden lossen het op. Gaat het om een geschminkt gezicht van een acteur, dan is het kabuki-schmink, en meestal kumadori. Gaat het om een gesneden of gegoten voorwerp dat je over je gezicht zet, dan is het een noh-masker of een masker uit de folklore.
Oni, kitsune, tengu en hyottoko: theater of folklore?
Deze figuren komen uit de folklore en uit het feestleven, niet uit een theaterindeling. Ze zijn geen categorie van het noh en geen categorie van het kabuki. Dat het noh een categorie demonenmaskers kent, betekent niet dat elk demonenmasker een toneelmasker is.
Wie wil zien welke families er in omloop zijn en waar ze vandaan komen, vindt het overzicht in de gids over de soorten Japanse maskers.
De vos heeft daarbinnen een eigen plaats en een eigen geschiedenis, los van het toneel. Die staat beschreven in het artikel over het kitsune-masker en de vos in de folklore.
Achter een groot deel van deze figuren zitten de yokai, de geesten en wezens uit de Japanse volksverhalen. Dat is een ander veld dan het theater, met eigen bronnen en eigen regels, beschreven in het artikel over yokai, geesten en demonen uit de Japanse folklore.
Welk masker koop je nu eigenlijk?
Er zijn twee soorten aankopen, met twee verschillende verwachtingen.
De eerste is een reproductie bedoeld voor studie of voor de praktijk van het noh. Daar telt de trouw aan een bestaand type, aan het materiaal en aan de maatvoering. Dat is een specialistische markt en die vind je niet in een gewone webshop.
De tweede is een stuk om op te hangen, te verzamelen of te dragen op een conventie. Daar telt de vormgeving, het gewicht, de afwerking en of het masker comfortabel zit. Zo'n masker is een hedendaagse creatie die zich op een Japanse figuur inspireert, geen kopie van een toneelvoorwerp. Wie in die richting kijkt, kan de collectie hannya-maskers als vertrekpunt nemen, omdat dat de figuur is waar de verwarring met kabuki het vaakst opduikt.
Het onderscheid is eerlijker dan het lijkt. Een decoratiestuk hoeft geen replica te zijn om te kloppen. Het moet alleen zeggen wat het is.
Maskers uit het atelier van Dai Yokai
Dai Yokai maakt hedendaagse maskers in Bretagne. Jérémy, de maker, ontwerpt of bewerkt eerst het model. Daarna volgen het printen in PETG, het schuren, het schilderen en de afwerking met de hand. Die laatste stappen bepalen hoe het licht over de volumes glijdt, en dat is precies wat een masker op een muur of op een gezicht doet werken.
Het zijn creaties van vandaag, geen historische replica's, geen toneelrekwisieten en niets ervan is in Japan gemaakt. Het traditionele hannya-masker geeft een idee van hoe die aanpak eruitziet op de bekendste figuur uit dit artikel.
Onthoud dit
- Noh gebruikt maskers, kabuki niet.
- Een noh-masker heet omote, is van hout, gesneden en beschilderd.
- Opzetten heet tsukeru of kakeru.
- In het noh speelt de hoofdrol in de meeste gevallen gemaskerd, de andere rollen niet.
- Het Japan Arts Council deelt de maskers in zes categorieën in.
- De uitdrukking lijkt te veranderen door beweging, kijkhoek en licht.
- Kabuki werkt met schmink, mie, hanamichi, draaitoneel en kostuumwisselingen.
- Kumadori is één schminktype, bovenop een grondkleur getrokken en met de vinger vervaagd.
- Beniguma is rood, aiguma blauw, chaguma lichtbruin, elk met een eigen betekenis.
- Hannya is een noh-masker, geen kabuki-masker.
- Zeg kabuki-schmink of noh-masker, niet kabuki-masker.
Veelgestelde vragen
Bestaat er zoiets als een kabuki-masker?
Niet als voorwerp van het theater. Kabuki-acteurs spelen met onbedekt gezicht en gebruiken schmink. Geen enkele primaire bron beschrijft een kabuki-masker als categorie. Wat onder die naam verkocht wordt, is meestal een hannya, een oni of een figuur uit de folklore.
Hoe heet een noh-masker in het Japans?
Omote. Dat woord geldt voor de maskers van het noh en van het kyogen. Het masker opzetten heet tsukeru of kakeru.
Is het hannya-masker een noh-masker of een kabuki-masker?
Een noh-masker. Het valt in het repertoire onder de maskers van demonen en wraakzuchtige geesten, en het stelt een vrouwelijke figuur voor die door jaloezie, lijden en woede is veranderd.
Waarvan zijn noh-maskers gemaakt?
Van hout. Ze worden gesneden en daarna beschilderd. Er bestaan tientallen types, geordend naar de rol, het geslacht en de leeftijd van het personage.
Dragen alle noh-acteurs een masker?
Nee. Het hoofdpersonage speelt in de meeste gevallen met een masker, andere rollen spelen met onbedekt gezicht. Het is dus geen regel die voor iedereen op het toneel geldt.
Gebruiken acteurs in het kyogen maskers?
Soms, afhankelijk van de rol, en zeldzamer dan in het noh. Kyogen is samen met noh een van de twee vormen binnen nogaku.
Wat is het verschil tussen noh en nogaku?
Nogaku is de overkoepelende naam en omvat twee vormen: het noh en het kyogen. Nogaku staat sinds 2008 op de representatieve lijst van UNESCO en werd in 2001 uitgeroepen tot meesterwerk.
Wat betekenen de kleuren van kumadori?
Beniguma, karmijnrood, staat voor rechtvaardigheidsgevoel, moed en heetgebakerde jeugd. Aiguma, indigoblauw, staat voor schurkerij van grote schaal of voor een wraakzuchtige geest. Chaguma, lichtbruin, staat voor reuzen en geesten.
Welk masker kies ik voor decoratie of voor een conventie?
Een hedendaagse creatie die zich op een Japanse figuur inspireert. Let op de vormgeving, het gewicht en de afwerking, en niet op de belofte van een replica. Reproducties voor de studie of de praktijk van het noh zijn een aparte markt met andere eisen.
Bronnen
- Japan Arts Council, Invitation to Nogaku, The Masks: https://www2.ntj.jac.go.jp/unesco/noh/en/masks-costumes/mask.html
- Japan Arts Council, Invitation to Nogaku, Masks and Costumes: https://www2.ntj.jac.go.jp/unesco/noh/en/masks-costumes/
- Japan Arts Council, Invitation to Nogaku, History: https://www2.ntj.jac.go.jp/unesco/noh/en/history/
- Japan Arts Council, Invitation to Kabuki, Introduction: https://www2.ntj.jac.go.jp/unesco/kabuki/en/introduction/index.html
- Japan Arts Council, Kabuki for Beginners, Kumadori Makeup, Stock Characters and Makeup: https://www2.ntj.jac.go.jp/dglib/contents/learn/edc25/en/kumadori-makeup/stock-characters.html
- UNESCO, Nogaku theatre: https://ich.unesco.org/en/RL/nogaku-theatre-00012
- UNESCO, Kabuki theatre: https://ich.unesco.org/en/RL/kabuki-theatre-00163